Plato grondlegger abortus

Embryo vermoord

Vorige week schreef ik dat Plato’s misvatting over de scheiding tussen lichaam en geest de bakermat is geworden van onze Westerse samenleving. Velen hebben zijn ideeën overgenomen, zoals Descartes, die in de 17e eeuw zijn beroemde ‘Cogito, ergo sum’ lanceerde. Hij leidde zijn bestaansrecht af uit het feit dat hij kon denken, terwijl hij twijfelde aan het bestaan van het materiële. Descartes’ filosofie zwengelde het dualistisch denken in Europa nog eens extra aan (dualistisch betekent in dit verband: scheiding tussen lichaam en geest).

Het dualistische gedachtegoed is zo vervlochten met ons mens-zijn, dat het ons niet eens meer opvalt. Een van de vele pijnlijke uitwerkingen hiervan is abortus. Veel mensen zijn ervan overtuigd dat je een lichaampje kunt doden zonder daarbij de persoon te raken. ‘Lichaam en ziel zijn immers gescheiden’, aldus de heersende opinie, ‘dus kan ik makkelijk zo’n foetusje doden’. Maar niets is minder waar! Wij zijn geschapen als lichamelijke wezens. Wij zijn mens omdat we een lichaam hebben en dus is een foetus vanaf het allereerste begin van de conceptie een mens.

Zoveel mensen vermoord, omdat één iemand ooit heeft bedacht dat er een scheiding is tussen lichaam en geest. Was Plato er maar nooit geweest!

♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥

Maar gelukkig is daar Maria, mijn grote voorbeeld! Zij heeft het leven met open armen ontvangen en er volmondig “ja” op gezegd, ook al wist zij dat dit haar bepaald geen ‘Zwitserleven-gevoel’  zou brengen! Niks geen abortus bij haar, en ook geen scheiding tussen lichaam en geest. Zij leefde haar leven als lichamelijk wezen, precies zoals God het bedoeld heeft. Ik probeer te zijn als Maria en mijn lichaam niet als ballast te zien in mijn leven met God, maar als beginpunt ervan.

 

Both comments and pings are currently closed.

2 Responses to “Plato grondlegger abortus”

  1. Peter zegt:

    Het spijt me dat ik hier een weerstand tegen Plato’s leringen proef. Het heeft mijns inziens niets met hem te maken maar wel met het egoïsme van velen dat gevoed wordt door materialisme. Teveel mensen willen domweg wel de lusten maar niet de lasten. Daarbij speelt Plato geen enkele rol. Teveel levens zijn in de kiem gesmoord door egoïsme van de ouders, die niet wilden aanvaarden dat het verwekken van een kind ook de verantwoordelijkheid van de opvoeding geeft, waaraan zij grenzeloos veel geoegen (is niet helemaal het juiste woord, het is veel meer nog) kunnen beleven.
    Wat zou ik graag hen die wel de lusten wil maar niet de verantwoordelijkheid voor het gevolg op zich nemen, laten weten hoe ik erover denk.

    • Bernice zegt:

      Beste Peter, ik begrijp je commentaar en wil graag toevoegen dat ik an sich niks tegen Plato heb. Hij heeft natuurlijk veel goed werk verricht en een grote bijdrage geleverd aan onze beschaving. Eén van die bijdragen is echter ook het dualistisch denken en dat heeft -denk ik- o.a. tot de ‘makkelijkheid’ gezorgd waarmee velen een jong leven afbreken (zoals ik in het artikel beschrijf). Plato is natuurlijk niet direct schuldig aan abortus, maar zijn dualistische ideeën (en latere varianten daarop) hebben daar wel een bijdrage aan geleverd.
      Ik ben het overigens met je eens dat het egoïsme van de ouders in elk geval een directe oorzaak van abortus is.