Jouw lichaam in de relatie met God

lichaam en God

Op 25 maart, de feestdag van de Annunciatie, begon ik deze blog met de aankondiging dat ik zou gaan schrijven over Dansen als Maria. Ik wilde natuurlijk niet meteen met de deur in huis vallen, hoewel….de stukjes over dualisme hakten er al flink in… Maar nu het Meimaand is en we wat extra aan Maria denken, vind ik de tijd rijp om te vertellen wat Dansen als Maria is en waarom het zo belangrijk is.

We beginnen met de Theologie van het Lichaam van de zalige Johannes Paulus II. Hij legt hierin uit dat in de oorspronkelijke bijbeltekst van het eerste boek Genesis het woord “kennen” gebruikt wordt om de gemeenschap tussen man en vrouw aan te geven. Maria gebruikt dit woord “kennen” ook wanneer ze tegen de engel zegt: “Hoe kan dat geschieden, daar ik geen man (be)ken.” Daarnaast leert Adam zijn identiteit als man pas kennen wanneer hij het lichaam van Eva ziet en concludeert dat dit lichaam anders is dan het zijne, maar toch bij hem hoort. In beide gevallen vindt er een diepgeworteld “kennen” plaats door middel van het lichaam. Het lichaam zorgt ervoor dat de mens zijn plaats ten opzichte van God, de dieren en de andere mensen leert kennen en dat hij zijn vrouw (of man in het geval van de vrouw) ten diepste leert kennen. Met andere woorden, het lichaam speelt een sleutelrol in het leven van de mens.

Maar dan komt de zonde en man en vrouw vergeten voor een groot deel de cruciale rol die het lichaam speelt in hun relatie. Doch niet Maria. Zij is zonder zonden en leeft in eenheid met haar lichaam zoals God het ‘in den beginne’ bedoeld heeft. Doorredenerend op de Theologie van het Lichaam kan worden gesteld dat Maria haar Zoon Jezus volledig “kende”. Hoewel een moeder-kindrelatie niet hetzelfde is als een man-vrouwrelatie, ben ik ervan overtuigd dat het woord “kennen” dat van toepassing is op de gemeenschap tussen man en vrouw, evengoed toepasbaar is op de band tussen moeder en kind. Terwijl Jezus in Maria’s schoot zit, “kent” zij met haar lichaam de identiteit van haar Zoon en in dezelfde wederkerigheid als bij de gemeenschap tussen man en vrouw* leert Maria ook zichzelf kennen. Dat bewijst haar Magnificat ons. Jezus’s lichaam in haar lichaam doet Maria zichzelf kennen: “Zie, van nu af prijzen mij zalig alle geslachten; want de Machtige heeft aan mij grote dingen gedaan: zijn Naam is heilig!” (Lucas 1,48-49).

Nu, wat kunnen wij hiermee? Zoals Maria Jezus in haar schoot ontving, zo ontvangen wij Jezus in ons lichaam tijdens de Eucharistie. Het Lichaam van Christus komt letterlijk in ons lichaam. En hoewel wij niet zonder zonden zijn, is het ons doel om steeds een beetje meer zondevrij te worden, zoals Maria, en dus om steeds beter de cruciale “kennisfunctie” van ons lichaam te gaan gebruiken. Wij kunnen Jezus -en dus God- pas echt goed leren kennen wanneer we met ons lichaam “kennen” en niet alleen met ons hoofd, zoals de afgelopen 2000 jaar hoofdzakelijk (haha grappige woordspeling) het geval is geweest.

Wat is dan de kern van Dansen als Maria? Dat je je lichaam betrekt in je relatie met God. Ons lichaam is niet een zondig aanhangsel van onze ‘goddelijke’ ziel, NEE, het is het meest cruciale instrument -dat God zeer kunstig geschapen heeft- dat onze identiteit bepaalt (identiteit als kinderen van God). Willen wij God echt leren “kennen”, dan zullen we een voorbeeld moeten nemen aan Maria en de manier waarop zij haar lichaam gebruikte zoals God het ‘in den beginne’ bedoeld had.

En waarom is Dansen als Maria dus belangrijk? Omdat volgens mij 95% van de christenen in zijn relatie met Jezus de plank volledig misslaat door het lichaam hierin te negeren. En dus diezelfde 95% God nooit echt leert kennen. En dat is nou wat ik noem: “zonde”

 

* Wanneer Adam Eva ziet en gemeenschap met haar heeft, leert hij niet alleen haar kennen, maar door haar ook zichzelf. Omgekeerd geldt dit ook voor Eva. Er is sprake van een wederkerig “kennen”

 

 

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.