Maria en ontbrekende moeders

heilige familie

Ik merk dat er regelmatig gesproken wordt over het probleem van ‘de ontbrekende vaderfiguur’ in relatie tot het geloof. Veel mensen zouden in onze tijd moeite hebben met een God als Vader, omdat zij in hun eigen leven geen liefhebbende vader hebben gekend. Dit is zeker een reëel probleem en het is goed dat er over gesproken wordt. Wat ik echter mis in deze uiteenzettingen is een soortgelijk verhaal over het ontbreken van moeders in de huidige samenleving. O, ze zijn er wel fysiek, die moeders van nu, maar een moederrol vervullen ze niet bepaald. Want daar waar de vaders in levende lijve ontbreken, doen moeders hun best om vader te worden: ze gaan werken, verdienen geld, dragen alle verantwoordelijkheid over het “gezin”, doen ook nog de verzorgende taken -koken, wassen, strijken- en dan blijft er geen tijd meer over om gewoon moeder te zijn. Gewoon zijn. Dat is namelijk wat een moeder een groot deel van de tijd ‘doet’. Zij doet niks, maar is er, onvoorwaardelijk en liefdevol. Een veilige haven voor het kind.

En zelfs als de vader gewoon nog aanwezig is binnen het gezin, ook dan ontbreken de moeders vaak meerdere dagen in de week, want tja, als vrouw moet je tegenwoordig ook van alles voor jezelf hebben en doen. Ook de overheid vindt dat héél belangrijk en doet er alles aan om de vrouw aan het werk te krijgen. En kinderen worden bedrijfsmatig opgevoed. Ja, serieus, zo heet dat: bedrijfsmatige opvoeding. Is dat geen contradictio in terminis? Enfin, er zijn dus nog maar weinig echte moeders in ons land en daarmee loopt dus niet alleen God als Vader een gevaar, maar ook Maria als Moeder. En dat is een even reëel probleem, want daar waar de vader (en ook God) de figuur is waar we tegenop kijken, daar is de moeder (en ook Maria) degene die ons het gewone, dagelijkse leven voorleeft en dus ook het geloofsleven. We weten allemaal dat Maria de eerste christen was en zij leeft ons -als moeder- dan ook perfect voor hoe wij Jezus kunnen volgen. Maar Maria is niet meer hip bij de wat jongere gelovigen. Waarom? Omdat het moederschap niet meer hip is en misschien ook omdat ze zelf geen toegewijde moeders hebben gehad.

Ikzelf gruwelde in het begin enorm van Maria, puur en alleen omdat de band met mijn eigen moeder niet bepaald liefdevol is. Onbewust gruwelde ik bij de geboorte van mijn dochter ook van het moederschap, drie keer raden hoe dat kwam… Maar ik doe wél mijn best om daarmee in het reine te komen, want mijn kind verdient een mama en Maria verdient kinderen die haar hoog eren en willen leven zoals zij. Ik ben fulltime moeder en allang niet meer huiverend bij de aanblik van Maria…integendeel.

Er wordt gezegd dat moeders de dragers en doorgevers van het geloof zijn. Zij vertellen hun kinderen over God en over Jezus, zij leren ze bidden en blijven hun leven lang bidden voor hun kinderen. Dat is heel waardevol, maar dan moeten de moeders wel moeders blijven en niet actieve, regelende vaders proberen te zijn. Want als de moeders proberen vaders te zijn, wat moeten de vaders dan in godsnaam doen?

 

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.