Zuster Blandina Paschalis Schlömer

Dansen als Maria

Een bezoek aan het Volto Santo van Manoppello is absoluut niet compleet zonder gesproken te hebben met zuster Blandina Paschalis Schlömer. Deze voormalig trappistin heeft rond haar 60e levensjaar haar vertrouwde klooster in Duitsland verlaten om zich als “kluizenaar” in de bergen boven het Kapucijnenklooster in Manoppello te vestigen. Aangetrokken door de opgestane Heer zelf kon zij niet anders dan dichtbij deze bijzondere afbeelding gaan wonen. Een groot deel van haar leven heeft zij besteed aan studie naar het Volto Santo en zij is de eerste die heeft kunnen bewijzen dat de man op de lijkwade precies dezelfde is als degene op het Volto Santo. Jezus Christus.

Ik mocht bij haar op bezoek komen, tot twee keer toe, en beschouw dat als een enorm voorrecht. Het is moeilijk in het kort na te vertellen waar we over gesproken hebben, maar de dingen die ze me vertelde kan ik zeker gebruiken bij het schrijven van m’n verhaal. Sterker nog, ik moest de opbouw van het manuscript behoorlijk veranderen, omdat er anders teveel verwarring zou ontstaan rondom dit doek, ten nadele van Onze Lieve Heer zelf. Dat wilde ik natuurlijk niet, dus gooide ik de verhaallijn om.

We hebben gesproken over Dansen als Maria. Met al haar Deutsche Gründlichkeit begreep ze er in het begin nog niet alles van, maar naarmate ik haar meer vertelde, met name dat ik ook regelmatig dans bij Benedictijnen en Cisterciënzers (trappisten), toen ging haar hart open en zaten we op hetzelfde niveau. Ze vertelde me dat het kloosterleven en de liturgie daarbinnen eigenlijk één grote dans is, al die bewegingen en die kovel daarbij en ik kon dat beamen, met dank aan broeder Dirk en alle anderen die meewerken aan De Kovel en mij de afgelopen jaren zoveel hebben geleerd over liturgie en monastieke spiritualiteit. Uiteindelijk vroeg ze me om samen met haar te bidden vlakbij het heilig Gelaat. Dat hebben we gedaan en was heel erg bijzonder. Ze ging zelfs speciaal voor mij terug naar huis om haar zaklamp te halen, want met zaklamp, in het donker, kon je zien hoe de 2D afbeelding van het gezicht van Jezus een soort van 3D werd. Hij leek wel uit het doek naar voren te komen om dichter bij ons te kunnen zijn. Zo mooi, zo mooi.

Zuster Blandina maakt ook iconen. Deze op de foto hangt in de Cisterciënzer abdij hier verderop in de straat waar ik logeer. Prachtig prachtig. Die abdij is de mooiste die ik ooit heb gezien en deze icoon evenzo.

Ik wilde er niet weg. Jezus heeft het gezien en zo kwam het dat ik en zuster Blandina afspraken dat zij voor mij zo’n zelfde icoon gaat maken…..

….dan moet ik toch over een tijdje wéér naar Manoppello toe….! Hè vervelend…. (wie gaat er met me mee? Dan huren we een busje)

 

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.